Bultjes:

by / Friday, 12 January 2018 / Published in Blog

Geschreven door: Martine.

Op een willekeurige maandag wakker worden en zien dat er op de poot van je hond een onheilspellend uitziend zwart bultje zit. Voor de tweede keer in tien maanden. Uiteraard ben ik niet thuis als ik dit opmerk en dan begint de zoektocht naar een dierenarts waar ik én snel terecht kan én die ook snel kan opereren. Enge bultjes hou ik niet van en al helemaal niet als hij er ook last van heeft.

Een uur nadat ik de bult ontdekte lag hij erop te bijten en begon het te bloeden dus dat maakte voor mij de noodzaak van snel ingrijpen duidelijk. En als het erop aan komt ben ik een lastige baas, als de ene dierenarts geen tijd heeft zoek ik net zo lang door tot ik er wel één gevonden heb. En gelukkig duurde dat niet lang. Nog diezelfde middag werd hij door een dierenarts gezien en daar kon hij de volgende ochtend al geholpen worden.

In de loop der jaren heb ik aardig wat dierenartsen mee gemaakt en weet ik ook wat ik prettig vind. En dan is het altijd een kadootje als je een arts treft die alles waarmaakt wat je hoopt! Toen hij Tom zag was het eerste wat hij zij dat hij van het uiterlijk van het bultje niet blij werd. Exact dat was dus ook mijn gevoel. De locatie (achterpoot net boven zijn tenen) en de rappe groei maakten snel ingrijpen noodzakelijk, dus met die eerste zin zaten we al gelijk op één lijn. Zonder dat hij verder de geschienis van Tom kent kwam hij tijdens het lichamelijk onderzoek al met precies Tom’s problemen. Op dat moment had ik het niet eens door maar onderweg naar huis viel ineens in dat dat best wel bijzonder en fijn was!

De volgende morgen mocht ik Tom afleveren en waar heel veel praktijken nog steeds werken met “afleveren tussen 8 en 9 en afhalen na 14 uur” of iets in die geest was het bij deze dierenarts normaal dat Tom op schoot in slaap viel. Ook over de soort narcose hebben we overlegd het was enorm fijn om het gevoel te hebben dat je als baas mee mag denken. Direct na de ingreep werd ik gebeld dat ik hem op mocht halen. Hij was wel wakker gemaakt en alert toen ik 2 uur nadat ik hem slapend aan de dierenarts gaf de uitslaapruimte in liep maar de roze olifantjes waren nog aanwezig. Ook de bult was bewaard gebleven en heb ik gewoon mogen zien met uitleg erbij, de wond was niet afgedekt en ook geen standaard antibiotica.
Het was een wond op een stukje van de poot waar geen druk of gewicht op komt te staan dus het kon prima zo aan de lucht drogen. Uiteraard zodra het onrustig word aan de bel trekken en antibiotica erin maar alleen indien nodig.

Inmiddels is het de derde dag na de ingreep en gaat het goed met meneertje. Voor mij moet het allemaal nog even een plekje krijgen maar als het goed met Tom gaat gaat het ook goed met mij!

Het was me het weekje weer wel zullen we maar zeggen.

Reacties

TOP