Eigenwijs!

by / Friday, 30 March 2018 / Published in Blog

Geschreven door: Martine.

Uiteraard moet hondlief tijdens het wandelen ook wel eens op de gevoelige plaat vastgelegd worden. Toch wel heel fijn dat je tegenwoordig eigenlijk altijd een camera bij hebt. Ik loop best wel eens te mopperen op altijd al die mobieltjes overal, maar tja de moderne tijd heeft toch ook wel zo zijn voordelen.

En steevast heb ik dan van die hele briljante ingevingen die door hem stuk voor stuk afgeschoten worden.

Zo vond ik enige tijd geleden een boomstronk met een grote opening. Het leek mij leuk om hem in die opening te laten zitten en hem dan te fotograferen…de foto die ik hieraan overhield was er één die liet zien hoe goed hij kon springen.

En vandaag was het eindelijk eens mooi voorjaarsweer. Het leek me zo leuk om hem in een veld vol narcissen tussen die gele bloemen te laten liggen. Het eerste probleem diende zich al vrij snel aan, Meneer vond liggen al gelijk heel erg stom. Ok prima, ik buig wel mee. Dan mag je zitten tussen de narcissen. Ook goed. Zitten dat vond hij dan nog wel ok maar dat hij mij ook nog even leuk en gezellig aan moest kijken. Nee dat vond hij echt te bezopen voor woorden! Een heus heel stoere reu gaat toch niet tussen de voorjaarsbloemetjes poseren?!?!

Na 600+ pogingen heb ik de moed opgegeven dat hij mee wilde gaan werken en mij de foto gunde die ik voor ogen had.

Altijd zoekend naar mooie plaatjes liepen we twee stappen verder waar ik tegen een mooie achtergrond van heel saai maar mannelijk en stoer riet aanliep. Zo mooi langs de waterkant. En voilà meneer vond dat ineens een heel geschikt idee. Hij plantte zijn poezelige achterwerk zonder morren in de dikke laag blubber en keek op zijn aller schattigst in de camera en met één klik was het bekeken.

Daar ging mijn idee van een leuke gezellige voorjaarsfoto…

De volgende keer neem ik een heel stoere boormachine mee die ik naast die schattige bloemetjes leg, misschien dat hij dan met zijn hand (uhm poot dus) over zijn hart wil strijken en even schattig wil zitten naast die bloemen. Ohnee niet schattig maar stoer en onverschrokken.

En over stoer gesproken, dan zal ik zeker maar niet vertellen dat hij zich vijf minuten de blubber schrok van een overstekende plastic zak hè. Dat is vast niet heel stoer. Of een paar minuten daarna dat hij een hartverzakking kreeg omdat een paard in de wei stond wat luid moest snuiven….ook niet heel stoer hé? Nee. Maar poseren naast bloemetjes, dat is toch echt zijn eer te na!

Laten we vooral maar de schijn hooghouden en doen of hij echt heus waar heel heel stoer is. Dat lijkt me voor zijn zelfvertrouwen het allerbest. Dus mocht je hem ooit in het wild tegenkomen, speel vooral het spel mee en laat hem denken dat ie een onverschrokken nazaat van de wolf is 😉

Reacties

TOP