Feest!

by / Friday, 09 December 2016 / Published in Blog

Deze woensdag was het feest hier in huis. Mijn viervoetig-maatje was jarig. Zeven is hij geworden.

En omdat het leven te kort is om niet af en toe eens gek te doen word dat hier altijd gevierd.

Dit keer zijn zijn twee beste vriendjes komen spelen. Mayla en Yesco zijn twee Roemeentjes van vergelijkbare grote die het samen erg goed kunnen vinden. Als je ze ziet spelen zou je het niet altijd zeggen maar ze houden echt van elkaar.

Tegen de middag heb ik het grut mee naar het bos genomen waar ze een uur lang gerend, gevlogen en geravot hebben. Omdat een uur gewoon niet lang genoeg is hebben ze daarna ook nog even door het zand mogen crossen en in het water mogen spelen.

Mayla heeft ook erg genoten toen ze een dode vis ontdekte en die aan het knuffelen was voor ik het door had…iets minder genoot ze van de douchebeurt die daarop volgde.

Volgens haar baasje had ze er spijt van en beloofde ze het noooooooooit meer te doen. Maar of ik dat geloof….

Aan het eind van de middag heb ik twee uitgeputte hondjes thuis bezorgd bij hun baasjes en ben ik zelf met een moe en voldane beginnende senior een avondje op de bank gestort.

Al met al denk ik dat hij het best een geslaagde dag vond. En dat hij niet weet waarom het feest was maakt de pret niet minder!

Je word er toch altijd weer wat beschouwelijk van van zo’n verjaardag.

Het voelt als gisteren dat hij als 1,2 kilo wegend pupje zijn eerste onzekere stapjes in mijn huis zette.

Het voelt als gisteren dat ik met mijn handen in het haar zat met een puber die alles deed behalve dat wat ik vond dat ie moest doen.

Het voelt als gisteren dat ik hem slaperig van de dierenarts mee kreeg na zijn castratie.

Die tijd die vliegt gewoon!

En wat is deze leeftijd ook weer genieten. Helemaal op elkaar ingespeeld. Ik zie al de kleinste verandering van houding al wat ie van plan is. Hij hoort aan mijn stem of klakken van mijn tong wat ik van hem wil. Een team zijn we.

In elke betekenis van het woord.

En kijkend in die trouwe bruine ogen met de diepste ziel die ik ooit in 1 van mijn dieren mocht zien. Het grenzeloze vertrouwen en de onverantwoordelijke liefde. Dit is iets wat je eigenlijk iedereen gunt.

Tom is voor mij heel speciaal, wat vast al opgevallen was. Dat komt omdat hij in een zware periode in mijn leven is gekomen. En ik heb daar nooit een geheim van gemaakt dus ook hier wil ik graag vertellen waarom 8 kilo hond voor mij zo ontzettend speciaal en belangrijk is.

Vlak nadat Tom als pup in mijn leven kwam ging het met mij heel slecht. Wat begon als overspannen mondde uit in een burn-out. De medische wereld kwam daarbij ook nog met de diagnose Autisme Spectrum Stoornis, en dat gaf mij de opening waar ik naar zocht!

Tom was toen 11 maanden en ik merkte dat ik me zoveel zekerder voelde in zijn bijzijn en dat het voor mij echt heel belangrijk zou zijn als hij overal mee naartoe mocht.

Belangrijk omdat ik bij hem de steun en veiligheid vond die ik zocht.

Na een lange zoektocht ben ik bij Stichting De CliCk terecht gekomen waar Tom en ik zijn opgeleid als hulphondenteam. Zonder het te zwaar te laten klinken is dat mijn redding geweest. Tom begon te puberen en ik kom me op zijn training storten en daarmee vergeten dat ik de wereld op dat moment te overweldigend vond. De dagen dat ik niet op kon staan moest ik omdat Tom er was. De keren dat ik niet naar buiten kon was daar Tom die me er doorheen sleepte.

En niet alleen zijn aanwezigheid, maar ook de training zelf is de beste therapie geweest die je kan bedenken. Je krijgt een enorme spiegel voorgehouden als je met honden traint. En juist die spiegel is heel confronterend en laat je alles zien waar je aan moet werken.

En dan zijn we zomaar ineens 7 jaar verder, en wat hebben we veel meegemaakt. Wat zijn we samen ver gekomen. En de toekomst is ineens niet eng meer. Ik kijk er naar uit, naar wat Tom allemaal nog gaat doen, wat ik ga doen en hoe we dat allemaal samen gaan doen.

Met recht mijn once in a life time dog.

Reacties

TOP