Humor ligt op straat

by / Friday, 09 February 2018 / Published in Blog

Geschreven door: Martine.

Soms zijn dingen uit het dagelijks leven te grappig om niet te delen! Mijn koelkast kreeg een identiteitscrisis en dacht dat hij een vriezer was. Hij kon niet goed kiezen want de ene dag was ie 15 graden en de andere dag had ik bevroren tomaten. Hoe dan ook ik praatte heel lief tegen hem en verzekerde dat ik trots op hem was maar het mocht niet baten. Toen ik voor de zoveelste dag op rij het vlees van Tom stijf bevroren uit de koelkast haalde moest ik de knoop doorhakken. De koelkast moest vervangen.

Nou is dat niet zo bijzonder natuurlijk. Op internet gaan zoeken, een passende uitgezocht en de bestelling gedaan, Tot zover volkomen normaal. Tot ik een paar dagen later een mailtje kreeg dat de bestelling verzonden was en dat hij de volgende dag met Post.nl bezorgd zou worden. Ook dat is tegenwoordig een optie. De hilariteit brak pas uit toen er vervolgens bij stond “de bestelling past door de brievenbus”,

En dat dat een foutje was kon ik wel bedenken maar het zette de toon voor de rest van de levering. Die zaterdag zou het dan toch echt gaan gebeuren. Ik kreeg een mail dat ze die middag zouden komen. Prima. Netjes op de voorspelde tijd stopte de bus op de stoep en belde een jonge man keurig aan terwijl zijn broer alvast de vrachtwagen in dook opzoek naar mijn koelkast. Ik keek er eens even goed naar en had medelijden met ze, de vrachtwagen had namelijk geen laadklep. Nou zal dat met een tafelmodel koelkast geen punt zijn maar ik hoop voor ze dat ze geen wasmachine moesten bezorgen!

Enfin, ik heb ze hun gang even laten gaan en bracht Tom terug naar de woonkamer aangezien de mannen bang van honden bleken. Tom vond het allemaal maar raar en blafte erop los. Hij vond het blijkbaar een groot gevaar en dat ik hem dan opsloot in de kamer was helemaal bezopen, hij moest mij beschermen!
Door het keukenraam zag ik de twee heren nogal klungelen en doopte ze per ommegaande om tot Knabbel en Babbel. Na veel gedoe kwam daar de koelkast uit de vrachtwagen en op de steekkar. Knabbel en Babbel togen naar de voordeur als hadden ze de hoofprijs gewonnen bij de schietkraam op de kermis. Mijn drempel is vrij hoog en daar moesten ze even over nadenken maar het ging goed. Ik verwees ze naar de keuken en op de vraag “waar ie heen mot” wees ik naar de vriezer, of ze hem daarop wilden zetten. Babbel stelt bloedserieus de vraag of ze dan de koelkast uit moesten pakken. Inwendig lachte ik en zag voor me dat ze hem met doos en al op de vriezer zouden zetten. Snel herpakte ik mezelf en heb gezegd dat ik dat zou waarderen.

De zoektocht naar een mes of schaar begon. Die bleken ze niet bij te hebben. Gelukkig bevat mijn keuken diverse scherpe objecten dus kon ik ze hier prima bij helpen. De banden van de doos werden losgesneden en toen begon de discussie hoe ze de doos open moeten maken en de koelkast eruit konden krijgen…terwijl op de zijkant levensgroot te zien was dat de doos een deksel was die je gewoon van de koelkast af kon trekken. De discussie en het geklungel was te grappig dus ik heb ze even laten begaan in de veronderstelling dat een van de twee het wel zou weten….niet lang daarna kwam Knabbel tot de ontdekking dat hij dus helemaal niet de doos kapot hoefde te scheuren maar gewoon optillen.

Fjiew weer een probleem overwonnen. Volgende uitdaging, ik had rubberen matjes op de vriezer liggen zodat de pootjes de bovenkant van de vriezer niet zouden beschadigen. En hoe til je nou die koelkast op zodat de pootjes precies op die matjes vallen? Ik stelde nog voor om hem gewoon neer te zetten en dan poot voor poot de matjes eronder te schuiven maar dat was te simpel gedacht. Babbel bestudeerde de situatie eens grondig terwijl Knabbel een indrukwekkend staaltje balans weggaf met een koelkast in zijn handen. Flinke discussie heen en weer en uiteindelijk besloten ze de koelkast neer te zetten en daarna de viltjes eronder te schuiven. Nou jongens, briljant verzonnen!

Babbel bleef achter en Knabbel werd weggestuurd om de oude koelkast in te laden. Babbel moest nog een handtekening voor bezorging hebben en toen hij wegliep bedacht hij ineens….een koelkast hoort een stekker te hebben..maar waar zit dat ding???
Die bleek aan de achterkant weggewerkt te zijn onder de motor, en om daarbij te komen moest de koelkast weer verschoven worden. De stekker werd al snel bevrijd maar ja….toen stond ie dus niet meer op de viltjes. Inmiddels dansend met de koelkast in de ene hand en de stekker in de andere werd Knabbel terug geroepen en samen manouvreerden ze de koelkast wederom op de viltjes.

Er werd nog in het voorbij gaan gevraagd waar ik de stekker wilde hebben….terwijl hij naast de koelkast stond waar, jawel….hij met zijn hand rustte op een heel groot stopcontact. Ik schoot in de lach en keek naar het stopcontact. Hij volgde mijn blik en legde de stekker snel neer, een schaapachtig lachje verscheen op zijn lippen en met een vlug “Fijne dag nog mevrouw” vertrok het olijke duo naar de volgende klant.
En ik mag hopen dat die het net zo leuk heeft gevonden als ik.

Mannen van de bezorging bedankt voor de grote lach die jullie, welliswaar onbedoeld, op mijn gezicht hebben getoverd! Een nieuwe koelkast én gratis entertainment, wat wil een mens nog meer! De mannen trokken de deur achter zich dicht en Tom mocht weer de kamer uit. Elke milimeter van de keuken werd diepgaand onderzocht om zeker te weten dat het grote gevaar vertrokken was. Na ongeveer een kwartier kwam hij moe maar tevreden de keuken weer uit en besloot dat het goed was!

Reacties

TOP