Just an other day:

by / Friday, 07 October 2016 / Published in Blog

“Tom ga je mee lopen?”

Een slaperig hoofd kijkt me aan. De blik lijkt te zeggen dat ie er weinig zin in heeft. Als ik naar buiten kijk snap ik hem wel. Het regent.

Dus besluit ik te wachten tot het droog is. Aangezien hij minder dan geen interesse in wandelen heeft installeer ik mezelf maar op de bank met een film. En uiteraard net als ik goed en wel zit steekt er een kopje omhoog uit de mand “Ok nu wil ik wel lopen.”

Zucht.

Prima jongen. Ik loop naar de voordeur en trek mijn jas aan. Pak daarna zijn riem en als ik de deur open ziet hij dat het nog regent waarop hij acuut in de remmen schiet. Lopen? Nu?

Aangezien ik zelf ook weinig zin heb om me nat te laten regenen gaan we weer naar binnen.

Even later als het droog is ondernemen we poging twee. Bij de open deur kijkt hij even wantrouwig rond maar zodra hij geen regen waarneemt stapt ie gelukkig vrolijk mee. Plassen worden omzeild en nat gras is de vijand. Zo hoort dat als je een dramaqueen bent!

Maar kan iemand mij dan misschien uitleggen waarom hij op dezelfde dag tijdens een wandeling tussen de buien door zelf het water in liep en snoepjes wilde snorkelen?

Regen word je nat van en dat is niet leuk. Maar zelf het water in lopen waar je ook nat van word is wél leuk.

Na de laatste wandeling krijgt hij zijn dagelijkse snoepje. Een stuk gedroogd konijn van de keer. Enthousiast word het aangepakt en in tijd van niks is het op. Teken om naar bed te verdwijnen en ondanks dat de onderzoeken je om de oren vliegen die je van het tegendeel willen overtuigen slaapt mijn hond gewoon gezellig op bed. Altijd op dezelfde plek uiteraard, en nooit onder een deken dat vind ik helemaal niks.

Normaal slaapt hij graag uit, wat ik prima vind kan ik op mijn gemakje opstaan en tegen die tijd is hij ook wel een keer genegen zijn ogen open te doen. Soms wijkt hij hier echter vanaf zoals afgelopen week. Toen werd ik om 4 uur een keer wakker uit een onrustige droom. De droom bestond eruit dat ik overal waar ik kwam gevolgd werd door spiedende ogen. Langzaam werd ik wakker om te zien dat mijn hond naast me zat, met een scheef kopje, heel zachtjes piepend en zeer indringend mij aan zat te staren.

Het was een rare gewaarwording zo in combi met die droom van even ervoor!
Ik dacht dat hij vast niet voor niks mijn aandacht wilde hebben dus met de moed der wanhoop sleepte ik mezelf overeind en naar beneden. Ik doe de voordeur open om hem naar buiten te laten….is hij nergens te bekennen! Ik roep hem zachtjes. Maar wat er ook gebeurd geen hond te zien. Ik roep hem iets harder maar ook nu zonder resultaat. Ietwat geïrriteerd loop ik naar boven. Daar ligt hij, prinsheerlijk op zijn rug met zijn poten in de lucht. Jammer dan, nu ben ik wakker dus ga je piesen ook was het eerste wat door mijn hoofd schoot. Blijkbaar voelde hij aan dat ik niet heel blij was en liep hij gedwee mee naar beneden. Op het veldje deed hij verplicht zijn plas en vertrok gelijk weer naar bed. Mij kost het altijd even tijd om na zoiets weer in slaap te vallen, en meneer? Die slaapt al voor zijn hoofd het matras geraakt heeft. Het zou me misschien moeten storen maar het is alleen maar vertederend om zo’n hoopje hond in uiterste ontspanning te zien slapen.

Mijn conclusie is dat honden humor hebben. Al deze bovenstaande situaties zijn op 1 dag gebeurd. Zo zie je maar geen dag zonder lach als je dieren hebt!

Martine v Ouwerkerk

Reacties

TOP