Logeerkatten

by / Friday, 24 November 2017 / Published in Blog

Geschreven door: Martine.

Zelfverzekerd stappen ze binnen Cosy en Woody mijn logeerkatten. De vervoersmanden zijn amper open of ze kijken al nieuwsgierig in het rond waar ze nu weer beland zijn. De kattenbak word neergezet en hun mandjes vinden een plekje. Tijd om afscheid te nemen van hun baasjes hebben ze niet. Elke millimeter van hun nieuwe verblijf moet onderzocht worden. De baasjes kijken ze nog even na en vertrekken dan weer naar huis. Woody vind het al snel prima en vind zijn plek op de overloop waar hij heerlijk hoog kan liggen en overzicht over alles heeft. Cosy vind het spannender ondanks dat hij zowel mij als mijn hondje erg goed kent vind hij het toch heel erg raar dat hij ineens in een andere omgeving is beland. Vanuit een door hemzelf verkozen veilige plek slaat hij alles eens gade. Hij eet en drinkt en gebruikt de kattenbak dus van mij krijgt hij alle tijd om tot rust te komen.

En dat duurt al met al niet zo heel erg lang. Als ik die nacht even beneden kijk hoe het met hem gaat tref ik hem bovenop de eettafel en aan het spoor van haren te zien heeft hij elk oppervlak aan een onderzoek onderworpen. Zijn blik is onzeker en vragend of hij wil vragen of hij wel overal mag zitten en overheen lopen. Ja hoor jongen dat mag. Ik geef hem een kroel en als ik me omdraai hoor ik hem met een doffe plof op de vloer springen. Hij rent langs me heen de trap op en verdwijnt op de logeerkamer.

De volgende morgen is hij weer in geen velden of wegen te bekennen. Blijkbaar is ie erg moe geworden van al het onderzoeken en heeft ie een rustig plekje opgezocht. Dat blijkt onder mijn bed te zijn. Ook goed.

Nog steeds is hij niet helemaal op zijn gemak om zich vrij door het huis te bewegen maar hij is nu al zover dat ik me daar geen zorgen meer over maak.

De volgende dag ben ik een paar uurtjes weg en zodra ik weer thuis ben tref ik een Woody en Cosy aan op de overloop die me hongerig aanstaren. Mijn hart slaat over Cosy kijkt weer pienter uit zijn ogen en de onzekerheid lijkt verdwenen. Niet veel later hoor ik wat herrie op de trap en komen ze met zijn tweeën naar beneden. Mijn hond schrikt ervan hij lijkt even vergeten dat we weer katten hebben. Snel bedenkt hij dat zijn vlees nog op hem staat te wachten en aangezien de katten ook dol zijn op vlees…

Nog net op tijd weet hij zijn hapje te redden en snel werkt hij het restant naar binnen. Woody en Cozy wachten hem op zodra hij klaar is met eten en terug wil lopen naar de bank zien ze hun kans schoon en rennen op hem af de arme man had geen schijn van kans tegen de twee katten. Hij rent naar rechts weg en de katten volgen hem op de voet. Een minuut of tien rennen ze met zijn drieën door de kamer voor het Tom dan toch gelukt is de bank te bereiken. Tom ploft neer en de katten hebben het nakijken.

Het scheelt dat die nog genoeg te ontdekken hebben dus erg lang treuren ze gelukkig niet.

Reacties

TOP