Misstanden:

by / Friday, 24 March 2017 / Published in Blog

Vorige week donderdag tijdens een loopje met Tom zag ik in de verte een paar kinderen druk om een auto rennen. Het hele tafereel was opvallend dus ik bleef even staan kijken.

Vlak nadien komt er een auto de hoek om waar één van de kinderen opaf rent en gilt “omdraaien konijnen!” en zo zie ik een konijn onder de auto vandaan hupsen.

Snel loop ik samen met Tom (die konijn-vriendelijk is) richting de kinderen om te kijken wat er nou precies aan de hand is.

Het bleek dat één van de meisjes drie konijnen onder de auto gevonden heeft en in haar eentje probeerde ze te vangen. Langzaamaan kwamen er wat vriendjes bij die wilden helpen. Hoe goed bedoeld ook werkte het niet, rennende en gillende kinderen is nou niet echt de manier om 3 gestreste konijnen te vangen.

Snel Tom naar huis gebracht en gewapend met een doos terug gegaan.

Intussen de dierenambulance gebeld die na een spoedje gelijk door zouden komen.

Aangekomen bij de auto heb ik het grootste deel van de kinderen op een afstand gezet en samen met het eerste meisje (die echt fantastisch was, zij heeft 2 van de konijnen vast gehouden tot ik ze op kon pakken) de arme diertjes gevangen. Ze waren erg mager en zaten onder de klitten en viezigheid.

En eenmaal in de doos begon het grote wachten op de ambulance.

De kinderen waren enorm lief. Kwamen met bakjes water en brokjes aan. Hebben gras geplukt en paardenbloemen. En hoewel ik weet dat je met groenvoer voorzichtig moet zijn leek het me in dit geval iets minder van belang. Niemand die weet hoe lang ze al rondliepen dus ik gok zomaar dat ze wel meer gras gegeten hebben.

Mijn opluchting was groot toen ze gelijk begonnen te eten en er zelfs wat keutels in de doos lagen!

De konijnen hoorden duidelijk bij elkaar er is geen onvertogen woord gevallen toen ze in de doos zaten, al zal de stress daar ook toe bijgedragen hebben.

Niet veel later is de ambulance gekomen om ze op te halen en die heeft ze naar het knaagdierenasiel gebracht. Een dag later heb ik nog even gebeld en ze waren de nacht goed doorgekomen dus deze nijntjes overleven het wel.

En toen kwam de verontwaardiging. Waarom? Waarom gooit iemand zomaar levende dieren de straat op? Ik kan me goed voorstellen dat er situaties zijn waarin je niet meer voor een dier kan of wil zorgen. En daar is helemaal niks mis mee. Dan geef ik er de voorkeur aan dat je daar gewoon eerlijk over bent en het dier een tweede kans gunt. Er zijn legio opvangen te vinden waar je je dier gratis of tegen een kleine vergoeding kan brengen zodat zij het kunnen verzorgen en herplaatsen. Als vervoer een probleem is is daar ook nog wel een oplossing op te verzinnen.

Dus waarom…waarom zet je ze gewoon op straat.
Want nee een tam konijn overleeft het niet in het wild. Deze nijntjes hebben gewoon mazzel gehad dat we ze op tijd gevonden hebben.

Ooit zijn ook deze konijntjes klein geweest. Waarschijnlijk hebben ze in een dierenwinkel gezeten waar ze liefdevol zijn uitgekozen door hun baasjes. Nieuwe kooi aangeschaft en trots werden er foto’s gemaakt van de kleine beestjes.

En dan word je op een dag wakker, heb je drie volwassen konijnen en bedenk je “ja laat ik die eens buiten zetten want ik wil ze niet meer” ik kan en ik wil me daar niks bij voorstellen.

Maar alsjeblieft…denk na voor je aan dieren begint, welk dier dan ook. Al die leuke kleine pluizenballen worden ooit volwassen en heb je geen zin om jaren lang voor ze te zorgen en de dierenarts te betalen. Begin er dan niet aan.

Probeer je heel even voor te stellen hoe deze nijntjes zich voelden. Het enige huis wat ze kenden, de mensen die ooit lief voor ze waren die ze aaitjes gaven. Die de kooi schoon maakten en waar ze misschien wel eens een wortel van kregen. Diezelfde mensen hebben ze nu harteloos uit hun kooi getild en op straat gezet. Omgedraaid en weggelopen. De nijntjes in verwarring en paniek achterlatend.

Hoe kan je…

Dus als je aan dieren wil beginnen denk daar dan langer over na dan je doet over het aanschaffen van een paar sokken.

Martine v Ouwerkerk

Reacties

TOP