Oscar en Tessa:

by / Friday, 26 May 2017 / Published in Blog

Geschreven door: Martine.

De eerste hond in mijn leven was Oscar. Ik was destijds twee jaar oud en Oscar was net zo oud. Hij kwam uit het asiel en was al drie keer geplaatst. Twee keer was hij terug gebracht en de derde keer is hij zelf terug gelopen naar het asiel. Hij had duidelijk een verleden van mishandeling maar het hoe en wat zijn we nooit te weten gekomen. En dat is denk ik maar goed ook. Oscar was een Duitse Herder x Collie en een enorme lieverd. Toen mijn ouders met mij naar het asiel gingen was het plan om een klein hondje mee te nemen. Ik was immers nog jong en een grote hond vonden ze te bewerkelijk.

Eenmaal bij het asiel werden alle geschikte honden op een veldje gelaten en zo mochten we kennis maken met ze. Ik zat in een buggy en keek het geheel eens aan. Al snel liet ik mijn oog op Oscar vallen en hoe hard ze ook hun best deden als het aan mij lag werd hij het.

We liepen een rondje over het veld en op het moment dat Oscar dichtbij is pak ik zijn halsband en zeg simpelweg “mijn”. En zo zijn we dus thuis gekomen met een middenmaat in plaats van een klein hondje. Achteraf een geweldige keus want het was een schat van een hond met engelengeduld naar kinderen wat toch wel handig is met een tweejarige in huis.

Hij is ruim 17 geworden dus ik ben echt met hem opgegroeid. En eigenlijk zou ieder kind met een dier op moeten groeien, je leert er zo enorm veel van!

Vorige week herinnerde ik me ook ineens dat we hem altijd bij mijn oma brachten als we een dagje weg gingen. Hij vond mijn oma geweldig dus ook hij had het dan naar zijn zin. Tot we buren kregen die gek op de hond waren en aanboden om op te passen. In de loop van de ochtend wilde de buurman onze hond ophalen en deed de achterdeur open. Oscar bedacht zich geen moment en schoot langs de buurman heen en nam de benen. Uiteraard schrok de buurman zich rot en is op de fiets gaan zoeken.

Dit is eind jaren ’80 dus mobieltjes hadden we toen nog niet. Voor dit soort gevallen is de moderne tijd toch wel heel fijn eigenlijk!

Maar goed, ongeveer een uur later gaat de telefoon bij de buren en de buurvrouw was gelukkig thuis. Was Oscar de halve stad door gelopen en een drukke weg over gestoken en bij mijn oma in de tuin gaan liggen.

Ik kan me de wanhoop en angst van de buurman helemaal voorstellen nu ik zelf wel eens op dieren van een ander pas. Maar stiekem vind ik het ergens ook wel heel grappig. En gelukkig is alles goed afgelopen dus dan mag dat ook.

Nadat Oscar zich in ons huis had gevestigd zijn nog vele dieren de revue gepasseerd. Met als hoogtepunt toen jaar later toenTessa volgde. Zij was een Yorkie pupje van 8 weken. En dat was best even aanpoten, waar Oscar altijd enorm braaf en rustig was hadden we nu een raszuivere pinnewip in huis met een eigen mening en karakter waar je U tegen zei. Het was een enorm lief en leuk ding, en ze luisterde prima naar dr naam….en dat was het dan ook gelijk. Verder trok ze haar eigen plan en wilde ze vooral niet teveel regels tegen komen. Een echte dame zullen we maar denken.

Reacties

TOP