Persoonlijke ruimte

by / Friday, 13 October 2017 / Published in Blog

Geschreven door: Trimsalon Marjo Line.

Wanneer je een hond hebt gaat iedereen er maar van uit dat hij alle andere honden leuk vind. Of hij nu groot of klein is, jong of oud en of ie de hondentaal nou goed spreekt of niet.

Vinden wij ook iedereen leuk? Ik spreek even voor mezelf als ik volmondig nee zeg. Nee ik vind zeker niet iedereen leuk. Zo op een afstand kan ik het nog wel hebben maar wanneer een vreemde dichterbij komt ga ik het al minder leuk vinden. Ik zal ze dan een blik toe werpen die duidelijk laat zien dat ik geen zin heb in gezellig kletsen. Laat staan wanneer ze in mijn ‘aura’ komen. Het liefst zou ik ze wegsnauwen. Oh ik geloof zelfs dat ik dat af en toe ook doe.

Waarom moet een hond dit dan allemaal wel goed vinden.

Kees is mijn oudste teef, een briard van 6 jaar nu. Vanaf het allereerste moment dat ze bij me kwam zijn we 1. We begrijpen elkaar zonder woorden, voelen elkaar aan en in gedrag lijken we op elkaar.

Volgens mijn zoons zouden we zelfs als elkaar klinken als Kees een stem zou hebben.

Kees haar persoonlijke ruimte is ook groot. Andere honden die ze niet kent vind ze prima zolang ze niet te dichtbij komen. Komen ze dit wel en ze begrijpen de hondentaal goed dan zal ze hen met haar houding maar vooral haar blik duidelijk maken dat ze weg moeten wezen. Doen ze dit niet dan snauwt ze haar met veel liefde van zich weg. Geen hond die het dan nog in zijn hoofd haalt nog even haar achterste te besnuffelen.

Wat maakt dit haar? Een onbetrouwbare hond? Of misschien vinden sommigen haar wel vals. Nee dit maakt haar een hond die duidelijk weet wat ze wil, dit eerst op een normale manier duidelijk probeert te maken om vervolgens wanneer dit niet werkt heel duidelijk te zijn.

Kent ze de hond wel, dan zijn ze vaak dikke maatjes en ja dan wil ze zelfs best wel even spelen.

Nu ik dit zo zit te schrijven komen er allerlei overeenkomsten tussen haar en mij naar boven. Het delen van eten bijvoorbeeld is bij ons beiden ook zo’n puntje. Ze heeft absoluut geen voedselagressie maar delen met haar roedelgenoten vind ze nou niet zo nodig. Zelfs haar eten delen met haar eigen puppen deed ze niet. Dat was van haar! Kom je aan mijn eten dan kan ik daar ook verrekte slecht tegen, dat is van MIJ. Zelfs dat laatste dropje eet ik liever zelf dan dat ik het aan mijn jongens geef…oeps.

Grote mond, klein hartje, check. Liever lui dan moe, check. Geen interesse in anderen wanneer je daar geen zin in hebt, check. Soms een tikkie depressief en het volgende moment jolig door de bossen lopen rennen, dubbel check!!

Die Kees, dat is toch wel een geval apart he….

Reacties

TOP